En son yazımda bir pirinç tanesi kadar idi bıdığım, şimdi ise Bezelye kabuğu büyüklüğüne ulaşmış durumda.
Bu arada 2 hafta önce metroda bayılmam ve geçen hafta sonu da balıktan zehirlenmem dışında iyiyim.
Bulantılarım azaldı. Ama hala yemek yemek büyük sorun. Fakat bu sabah varlığını göbüğümde hissettiğimde tüm yaşadıklarımı unuttum. Hep böyle yazıları okurdum, çok abartılı gelirdi. Ta ki yaşayana kadar. Özellikle sırt üstü yattığımda hiç hoşnut değilmişsin hissine kapılıyorum - ki bana da rahat vermiyorsun :) -
İş yeri sorunsalım da bu ara top seviyede. Çalkantılı bir 3 ay geçirdiğimden çok fazla izin/rapor kullandım. Haliyle de bu durum battı. Enteresan olan batan kişinin de 2 kızı olması. Aynı yollardan geçen birini anlaması gerekir fikrindeyim. Enteresan ..
Hafta sonu Ankara seyahatimiz olacak bıdığımla. Babamız iş durumuna bağlı olarak eşlik edemeyebilir. O yüzden bu seyahat biraz heyecanlandırıyor beni. Duyan da ilk kez gittiğim yer sanacak. Asla değil. Hayatımın 5/1'i orada geçti aslında. Ama işte bıdıkla yaptığım her şey ilk gibi heyecanlı.
Bu ay sonundaki kontrolümde cinsiyetini öğrenmeyi umuyoruz. Gerçi hazırlıklar için 7. aya kadar bekleyeceğim ama yine de bilmek ve isminle hitap etmek istiyorum artık. Aile fertlerinin büyük kısmı erkek olması tarafında. Kayınpederimi kaybettiğimizden olsa gerek. Ama ben minik bir prenses hissediyorum en en en başından beri. Sağlıkla her şeyi tam kucaklayayım da başka arzum yok.
18. Haftada görüşmek üzere bıdığım..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder